مبانی نظری و پیشینه پژوهش نظریه های شخصیت (فصل دوم)


مبانی نظری و پیشینه پژوهش نظریه های شخصیت  (فصل دوم)

مبانی نظری و پیشینه پژوهش نظریه های شخصیت (فصل دوم)

مبانی نظری و پیشینه پژوهش نظریه های شخصیت در 31 صفحه ورد قابل ویرایش با فرمت doc

مشخصات فایل
تعداد صفحات31
حجم0 کیلوبایت
فرمت فایل اصلیdoc
دسته بندیپیشینه متغیر های روانشناسی
توضیحات کامل

مبانی نظری و پیشینه پژوهش نظریه های شخصیت در 31 صفحه ورد قابل ویرایش با فرمت doc

 

ویژگی های فایل

- 31 صفحه فارسی شامل مبانی نظری، پیشینه تحقیق و منابع (داخلی و خارجی)

- در قالب فایل ورد قابل ویرایش با استاندارد آکادمیک

- منبع نویسی شده به شیوه APA

- منابع بخش مبانی از 1393 به قبل و بخش پیشینه از 1390 به قبل

- شامل 27 صفحه متن و 4 صفحه منابع استفاده شده و مفید

 

فهرست مطالب

روان‌شناسی رشد شخصیت
نظریه‌های شخصیت
نظریه‌های شناختی شخصیت
نظریه‌های تیپ شناختی شخصیت
نظریه‌های شخصیت؛ فروید؛ سطوح شخصیت
نظریه‌های شخصیت؛ فروید؛ اضطراب
نظریه‌های يادگيري
يادگيري از ديدگاه گشتالت
نقش بينش
ارتباط رفتار با يادگيري
نظریه‌های شخصیت؛یونگ
نظریه‌های شخصیت؛ یونگ؛ سیستم های شخصیت
نظریه‌های شخصیت؛ یونگ؛‌ کارکردهای روان شناختی
نظریه‌های بشردوستان (انسان گرایانه)
اختلالات شخصیت
نظریه ویژگی‌های شخصیت
نظریه گوردون آلپورت
سه بعد شخصیت آیزنک 
نظریه پنج عامل شخصيت
ارزیابی نظریه ویژگی‌های شخصیت
شخصیت سالم از دیدگاه مكاتب مختلف روان‌شناسی
مكتب روانكاوی
روان‌شناسی فردی آدلر
اریك اریكسون 
مكتب انسان گرایی كارل راجرز 
مكتب رفتارگرایی بی. اف. اسكینر 
مكتب شناختی ویلیام گلاسر 
مكتب هستی گرایی ویكتور فرانكل 
پیشینه پژوهش
منابع

 

بخشی از متن

تعاریف و مبانی

تاریخچۀ زندگی یک فرد در واقع مدت‌ها پیش از تولّد او آغاز می‌شود زیرا تأثیر عوامل ژنتیکی و محیطی پیش از تولّد آغاز می‌شوند. معمولاً رشد شخصیت را پس از تولّد طی چند دوره موردمطالعه قرار می‌دهند که عبارت‌اند از: دورۀ شیرخوارگی (از تولد تا 2 سالگی)، دوره پیش‌دبستانی (2 تا 6 سالگی)، دوره کــودکی میانه (6 تا 12 سالگی) و دوران بلوغ. دوران شیرخوارگی از جهات گوناگون بر رشد شخصیت در دورۀ بزرگ‌سالی تأثیر می‌گذارد. مثلاً وجود واکنش مانع محرک در بعضی از نوزادان است که در نهایت منجر به اختلال شخصیتی در خود ضروری می‌شود. 

پیشینه تحقیقات

یافته های عظیم زاده پارسی و همکاران (1390) و کاظمی (1387) نشان داد که بین روان نژندي و شادکامی رابطه‌ی منفی و معنادار وجود دارد. به عبارت دیگر با افزایش روان نژندي میزان شادکامی کاهش پیدا می‌کند.در یافته هاي عظیم زاده پارسی و همکاران (1390) ارتباط معناداری بین برون‌گرایی، موافق بودن و گشودگی با شادکامی مشاهده نشد.


توضیحات بیشتر و دانلود


صدور پیش فاکتور، پرداخت آنلاین و دانلود


http://navayejanat.ir/?p=5152